{"id":269,"date":"2022-01-05T20:30:30","date_gmt":"2022-01-05T19:30:30","guid":{"rendered":"https:\/\/siewspina.pl\/?p=269"},"modified":"2022-02-07T17:32:44","modified_gmt":"2022-02-07T16:32:44","slug":"sycylia-2021-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/siewspina.pl\/?p=269","title":{"rendered":"Sycylia 2021. Cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"\n

Pami\u0119tnik \u201edrogowo-restowy\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Scogliera, Grota Mancina, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Podczas ca\u0142ego pobytu w San Vito robi\u0142am kr\u00f3tkie notatki, kt\u00f3re g\u0142\u00f3wnie dotyczy\u0142y opisu dr\u00f3g na jakich byli\u015bmy. Nie chodzi\u0142o w tym spisie o cyfr\u0119 i styl przej\u015bcia, ale o spis dr\u00f3g, kt\u00f3re z r\u00f3\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w zapami\u0119tali\u015bmy (i by\u0107 mo\u017ce jeszcze na nie kiedy\u015b wr\u00f3cimy). Z zapisk\u00f3w wynika, \u017ce w ci\u0105gu 11 dni wspinania wstawili\u015bmy si\u0119 w oko\u0142o 40 r\u00f3\u017cnych dr\u00f3g. Wspinali\u015bmy si\u0119 w nast\u0119puj\u0105cych sektorach (patrz\u0105c od p\u00f3\u0142nocy):<\/p>\n\n\n\n

Scogliera di Salinella-North<\/strong> – Cala Mancina, The ZOO, Grotta di Cala Mancina, Campo Base, Parco Giochi, Grotta dei Cavallo, Grotta dei Santi, Orange Wall<\/p>\n\n\n\n

Scogliera di Salinelli-Central \u2013 <\/strong>Karsten Oelze Memorial Wall, Fakiros Wall, Bunker<\/p>\n\n\n\n

Scogliera di Salinella-Far South – <\/strong>Far Side, Isulidda Tower<\/p>\n\n\n\n

poniedzia\u0142ek, 1.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rekonesans, na kt\u00f3ry nam\u00f3wi\u0142 nas przezornie (uwaga – dynamiczna pogoda) Szopa Dyrektor Sportowy. Popo\u0142udniowe wspinanie w sektorze Bunker.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

4 drogi w przedziale 5c-6a, na oswojenie si\u0119 ze ska\u0142\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ma\u0142gosia pisze pod palm\u0105 doktorat, Piotrek odpoczywa, robi zdj\u0119cia i kr\u0119ci filmy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jacek w sektorze Bunker<\/em>, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Ma\u0142gosia pisze doktorat w sektorze Bunker, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Dyrektor Sportowy Szopa obmy\u015bla plan na nast\u0119pny dzie\u0144, fot Ania <\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

wtorek, 2.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Idziemy w stron\u0119 sektor\u00f3w Cala Mancina i The Zoo, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Zatoka Mancina (Cala Mancina), fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Odwiedzamy sektory Cala Mancina i The ZOO.<\/p>\n\n\n\n

Razem z nami jest ekipa Olquity. Wstawiamy si\u0119 w 6 dr\u00f3g. Z ciekawszych :<\/p>\n\n\n\n

– Ritter Sport 6a+<\/strong>, dosy\u0107 wymagaj\u0105ca jak na 6a+, ale nadal jeste\u015bmy w fazie oswajania si\u0119 ze ska\u0142\u0105, wi\u0119c ocena mo\u017ce by\u0107 subiektywna,<\/p>\n\n\n\n

– Forgefix 6b<\/strong>, po kilku pr\u00f3bach (i blokach) uda\u0142o mi si\u0119 pokona\u0107 crux i docz\u0142apa\u0107 do stanowiska,<\/p>\n\n\n\n

– April Skies 6a<\/strong>, ciekawe sekwencje, trzeba si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 i szuka\u0107 rozwi\u0105za\u0144, szczeg\u00f3lnie w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci,<\/p>\n\n\n\n

– Lions, Tigers and Bears 5b<\/strong>, pod koniec drogi jest dziura i tufa i zaraz potem wymagaj\u0105ce doj\u015bcie do stanowiska (wyj\u015bcie z ma\u0142ej przewieszki),<\/p>\n\n\n\n

– Beautifil Hamster 5a,<\/strong> fajna nazwa, przyjemna droga na rozruch<\/p>\n\n\n\n

– Alfa Romeo 7a+, <\/strong>wstawili si\u0119 Olga, Piotrek i Szopa, \u0142adnie urze\u017abiona droga, charakterystyczny trawers w prawo pod okapem i wyj\u015bcie na p\u00f3\u0142k\u0119, przewieszenie pod stanowiskiem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\u0141apa i Lions, Tigers and Bears 5b, fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ewa i Beautifil Hamster 5a. fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Olga i Alfa Romeo 7a+, fot. Jacek <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Najlepszy wspinacz na Scoglierze, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Latarnia w San Vito, widok od p\u00f3\u0142nocnej strony klifu, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

\u015broda, 3.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Przed po\u0142udniem wspinamy si\u0119 w Campo Base, po najbardziej k\u0142uj\u0105cych wampirach na jakich mia\u0142am (nie)przyjemno\u015b\u0107 by\u0107, do tego mo\u017cna dorzuci\u0107 bardzo s\u0142ab\u0105 wycen\u0119, je\u017celi chodzi o ich urod\u0119. Omija\u0107 szerokim \u0142ukiem, niestety nie zapisa\u0142am nazw dr\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie udajemy si\u0119 do Grotta dei Cavallo (Groty Konia), w kt\u00f3rej s\u0105 drogi z tufami i \u201ekalafiorami\u201d, jak na grot\u0119 przysta\u0142o:<\/p>\n\n\n\n

– Melchior<\/strong>r<\/strong>e 6b, <\/strong>droga z trzema gwiazdkami, kt\u00f3r\u0105 wcze\u015bniej zaznaczy\u0142am w przewodniku, niezbyt d\u0142uga (ok. 18m), ale taka, kt\u00f3r\u0105 chce si\u0119 zrobi\u0107 (podobnie jak Amazonki w sektorze Spartacus na Kalymnos), jedna z tych dr\u00f3g, kt\u00f3re zapadaj\u0105 w pami\u0119\u0107. \u201eA fantastic route up a steep maze od tufas\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

– Baldassare 6b+, <\/strong>droga po prawej stronie od Melchiorre, d\u00f3\u0142 \u0142atwy, g\u00f3ra zdecydowanie trudniejsza, przewieszona, \u015bciski po kalafiorach, trudne przej\u015bcie w lewo do stanowiska. Piotrek i Szopa si\u0119 wstawili<\/p>\n\n\n\n

Potem idziemy do The ZOO i tam Jacek wypatrzy\u0142 drog\u0119, kt\u00f3rej nie ma w przewodniku, na oko 6a, po prawej stronie od Alicia 6a+, droga podobna do April Skies ze wzgl\u0119du na ciekawe sekwencje i szukanie rozwi\u0105za\u0144, \u0142atwiejsza ni\u017c si\u0119 z do\u0142u wydaje.<\/p>\n\n\n\n

W nocy bardzo wieje. Wiatry tutaj s\u0105 ciekawe. S\u0105 porywiste, ale ciep\u0142e. Chwilami jest tak, jakby kto\u015b w\u0142\u0105czy\u0142 suszark\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Piotrek i Melchiorre 6b, Grotta dei Cavallo, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ania i Melchiorre 6b, Grotta dei Cavallo, fot. Jacek<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Jacek i nieznana droga w sektorze The Zoo, po prawej stronie od Alicii, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Kwiat z rodziny storczykowatych, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Widok na San Vito Lo Capo i Monte Monaco z “g\u00f3rnej” drogi prowadz\u0105cej na p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Scogliery, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Czwartek, 4.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 restowy, po trzech dniach wspinania i dzie\u0144 powrotu \u0141apy do Polski, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 przylecie\u0107 tylko na 4 dni, ale dobre i to. Cztery dni na Sycylii te\u017c mog\u0105 na\u0142adowa\u0107 akumulatory. Zawozimy \u0141ap\u0119 na lotnisko i, w oczekiwaniu na Gustavo, kt\u00f3ry mia\u0142 przylecie\u0107 samolotem, kt\u00f3rym mia\u0142 polecie\u0107 \u0141apa, jedziemy do najbli\u017cszego Lidla. Odbieramy Gustavo, i wracamy do San Vito.<\/p>\n\n\n\n

Reszt\u0119 dnia sp\u0119dzamy w apartamencie. Jacek odsypia, ja maluj\u0119, Ma\u0142gosia pisze a Piotrek przerabia kolejne lekcje w\u0142oskiego. Szopa z Arkiem wchodz\u0105 na Monte Monaco. Widoki ze szczytu podobno s\u0105 bajeczne. Wieczorem idziemy pieszo na camp El Bahira na jog\u0119 do Diany. Warunki w sali, w kt\u00f3rej Diana prowadzi jog\u0119, s\u0105 nieco sparta\u0144skie, ale rado\u015bci z jogi nam one nie psuj\u0105. Opr\u00f3cz mnie i Ma\u0142gosi, s\u0105 jeszcze trzy osoby z obozu wspinaczkowego, kt\u00f3ry prowadz\u0105 znajomi Alberta z Krakowa. Szkoda, \u017ce Jacek i Piotrek nie dali si\u0119 na jog\u0119 nam\u00f3wi\u0107. Potem zostajemy jeszcze na campie i pijemy wino z Dian\u0105 i Albertem. Powr\u00f3t t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, wzd\u0142u\u017c morza i klifu, w kierunku drogi nad \u201ep\u0119kni\u0119ciem\u201d. Doj\u015bcie z campu do Miry zajmuje nam oko\u0142o 40 min.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Widok z naszego apartamentu na Monte Monaco i “Monte Czop”, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Pi\u0105tek, 5.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Jedziemy do Never Sleeping Wall a potem wracamy na Scoglier\u0119, tym razem od strony po\u0142udniowej, wspinamy si\u0119 w sektorze Far Side (Scogliera di Salinella-Far South). Sektor bezludny, raczej rzadko odwiedzany. Z Jackiem wspinamy si\u0119 na:<\/p>\n\n\n\n

– Casatelle 6a, <\/strong>miejscami trudne przej\u015bcia, trzeba spi\u0105\u0107 brzuch, zaskakuj\u0105ca, szczeg\u00f3lnie jedno wyj\u015bcie na po\u0142\u00f3g jest wymagaj\u0105ce<\/p>\n\n\n\n

– Ballerina 6c+,<\/strong> wspinaj\u0105 si\u0119 Piotrek i Szopa<\/p>\n\n\n\n

Potem idziemy w kierunku Isulidda Tower, w tym sektorze wspinali\u015bmy si\u0119 sporo podczas poprzednich wyjazd\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

– The Celestial Way of the Dead Cows 5a,<\/strong> droga nie tak d\u0142uga jak jej nazwa, za to w jaskini i po kalafiorach, niestety mokrych, przez co poziom trudno\u015bci nieco wi\u0119kszy, szczeg\u00f3lnie w dolnej cz\u0119\u015bci, w kt\u00f3rej nie ma \u201ekalafior\u00f3w\u201d i jest \u015blisko, droga ma kontynuacj\u0119 w dachu jaskini.<\/p>\n\n\n\n

– Tower Route Direct 6c, <\/strong>wspinaj\u0105 si\u0119 Piotrek i Szopa, droga techniczna, \u201epo niczym\u201d<\/p>\n\n\n\n

Druga cz\u0119\u015b\u0107 ekipy (Ma\u0142gosia, Ewa i Arek) s\u0105 na grani:<\/p>\n\n\n\n

– Timpone Ridge 4c<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przej\u015bcie zajmuje im ca\u0142y dzie\u0144, s\u0105 zm\u0119czeni, uwaleni b\u0142otem, ale szcz\u0119\u015bliwi. Schodz\u0105 p\u00f3\u017ano, przy \u015bwietle czo\u0142\u00f3wek, bez wi\u0119kszych przyg\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Szopa i Conscious Change 6b+, sektor Never Sleeping Wall, fot. Ania<\/em>
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Widok z sektora Far Side (Scogliera di Salinella-Far South) na domki, w kt\u00f3rych mieszkali\u015bmy w 2016r i na Macari, w kt\u00f3rym byli\u015bmy w 2018r, po lewej stronie fragment Timpone Ridge 4c, fot Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Sobota, 6.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rano burza i deszcz. Czekamy na rozw\u00f3j sytuacji. Ma\u0142gosia, Ewa, Arek i Szopa jad\u0105 co Erice. Erice to jedno z miejsc, kt\u00f3re trzeba odwiedzi\u0107 b\u0119d\u0105c na Sycylii. Chwil\u0119 siedzimy w domu a potem jedziemy, zabieraj\u0105c przy tym ca\u0142y szpej, na cypel zobaczy\u0107 latarni\u0119 i hotel dla kot\u00f3w. W mi\u0119dzyczasie przestaje pada\u0107 i decydujemy si\u0119 na wspinanie na Fakiros Wall.<\/p>\n\n\n\n

– Niva Rosa Tiss 5b<\/strong><\/p>\n\n\n\n

– Swiss Friends 6a+, <\/strong>droga z trzema gwiazdkami<\/p>\n\n\n\n

– Mate 6c, <\/strong>droga trudna na OS, ale po zapoznaniu si\u0119 z ruchami (2 miejsca cruxowe), do zrobienia z prowadzeniem, Jacak mia\u0142 p\u00f3\u017aniej ochot\u0119 na jej prowadzenie, ale nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy. \u015aliczny zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca i zn\u00f3w bezludnie. Oko\u0142o 13:00 by\u0142o 19\u00b0C, gdy ok. 17:00 podeszli\u015bmy do auta wia\u0142 ciep\u0142y wiatr i termometr pokazywa\u0142 24\u00b0C.<\/p>\n\n\n\n

Wieczorem jedziemy po Ag\u0119 i Mariusza na lotnisko. Nadal jest bardzo ciep\u0142o i wieje coraz mocniej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Koci hotel pod latarni\u0105 morsk\u0105, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
\u015acie\u017cka za “p\u0119kni\u0119ciem w klifie<\/em>, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Widok na Monte Covano z Fakiros Wall, fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Piotrek i Swiss Friends 6a+, po prawej stronie Mate 6c, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Niedziela, 7.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rano mieli\u015bmy plan, \u017ceby zabra\u0107 Szop\u0119 na szybki wspin, tu\u017c przed przed jego wyjazdem na lotnisko. Chcieli\u015bmy si\u0119 sami te\u017c powspina\u0107 (zaraz po 7:00). Niestety w nocy by\u0142a burza, grzmoty i bardzo silny wiatr nie pozwoli\u0142 nam spa\u0107. Otworzy\u0142y si\u0119 drzwi na taras, kt\u00f3re zamkn\u0105\u0142 Piotrek, meble na tarasie na dachu ta\u0144czy\u0142y, robi\u0105c przy tym straszny ha\u0142as. Ostatecznie Jacek zawi\u00f3z\u0142 Piotrka i Szop\u0119 i wr\u00f3ci\u0142 z powrotem.<\/p>\n\n\n\n

– Banana Biological 7a+<\/strong>, trzy gwiazdki, droga, kt\u00f3r\u0105 polecaj\u0105 ci, kt\u00f3rzy na niej byli, jest crux, na kt\u00f3rym ni\u017csi maj\u0105 problem. Piotrek i Szopa podj\u0119li pr\u00f3b\u0119, ale nie uda\u0142o im si\u0119 zrobi\u0107 drogi, doszli do stanowiska z blokami. Na wi\u0119cej nie wystarczy\u0142o czasu. Szopa Dyrektor Sportowy ma wi\u0119c projekt i pow\u00f3d \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 na Sycyli\u0119.<\/p>\n\n\n\n

O 11:00 Ewa z Arkiem zawo\u017c\u0105 Szop\u0119 na lotnisko, zabieraj\u0105c te\u017c Ol\u0119, kole\u017cank\u0119 Olgity. Ma\u0142gosia pisze prac\u0119 a my zabieramy Ag\u0119 i Maria na wspin do sektora Bunker, czyli tradycyjny sektor na rozruch. Z ciekawszych dr\u00f3g:<\/p>\n\n\n\n

– Classic Delux 6a+<\/strong><\/p>\n\n\n\n

I kolejny widowiskowy spektakl z zachodem s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Piotrek w sektorze Bunker ( Classic Delux 6a+ ?), fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Mario w sektorze Bunker ( Classic Delux 6a+ ?), fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca w sektorze Bunker, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Poniedzia\u0142ek, 8.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rano leje. To pocz\u0105tek deszczowej przygody (wg prognoz ma la\u0107 do czwartku). Po po\u0142udniu pokazuje si\u0119 s\u0142o\u0144ce, korzystamy i wspinamy si\u0119 na The Zoo<\/p>\n\n\n\n

– Natalie 6a+<\/strong><\/p>\n\n\n\n

– Alicia 6a+<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Potem idziemy do Groty Konia, ale Melchiorre zaj\u0119te jest przez znan\u0105 nam ju\u017c ekip\u0119 z Never Sleeping Wall. Jacek asekuruje Edu na:<\/p>\n\n\n\n

– Bue 6c,<\/strong> trzy gwiazdki, techniczna droga , kt\u00f3ra nie ma nic wsp\u00f3lnego z tufami, jest poza dachem groty, po prawej jej stronie, jedno miejsce zatrzyma\u0142o Edu na d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Sektor The ZOO, Aga i Alicia 6a+, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Edu na Bue 6c, Grota Konia, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Gustavo pod Grot\u0105 Konia, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wtorek, 9.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Deszczowo ju\u017c ca\u0142kiem, regularnie leje. Jedynym miejscem, w kt\u00f3rym jest szansa na wspinanie to Grotta del Cavallo i tam idziemy, ale wcze\u015bniej zatrzymujemy si\u0119 w niewielkiej grocie w sektorze Parco Giochi, chowaj\u0105c si\u0119 tu przed deszczem. \u017beby si\u0119 nie nudzi\u0107, wspinamy si\u0119 na:<\/p>\n\n\n\n

– Goatbuster 6c+, <\/strong>kr\u00f3tka bulderowa droga, wyj\u015bcie z groty na \u015bcian\u0119 jest najbardziej wymagaj\u0105cym miejscem, potem potrzebna jest wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 aby sko\u0144czy\u0107 drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n

W Grocie Konia jest Olgita i Gustavo oraz jeszcze jedna ekipa z Krakowa i wszyscy po kolei pr\u00f3buj\u0105 si\u0142 na:<\/p>\n\n\n\n

– Archeotalpa 7b, <\/strong>droga po tufach, z trudnym miejscem przed \u0142a\u0144cuchem, crux, Piotrek przeszed\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107 na lekko i przed \u0142a\u0144cuchem zrobi\u0142 b\u0142\u0105d i niestety odpad\u0142. Projekt dla Piotrka na nast\u0119pny wyjazd. Bardzo fajna atmosfera kibicowania wszystkim po kolei i gratulacje dla wszystkich, kt\u00f3rym si\u0119 uda\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Wstawiamy si\u0119 te\u017c kolejny raz w Melchiorre i Baldassare.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Grotta del Cavallo, uj\u0119cie nr 1, fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Grotta del Cavallo, uj\u0119cie nr 2, fot. Ania <\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Grotta del Cavallo, uj\u0119cie nr 3, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Gustavo i Archeotalpa 7b, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Olquita i Baldassare 6b+, po lewej Melchiorre, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Olquita i Archeotalpa 7b, fot. Ania<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

\u015aroda, 10.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Leje, leje, leje, strumienie wody przelewaj\u0105 si\u0119 przez ulic\u0119 Via Monsignor Rinaldi, przy kt\u00f3rej mieszkamy. Od czasu do czasu s\u0142ycha\u0107 grzmot. Ewa i Arek nie mog\u0105 sobie odm\u00f3wi\u0107 k\u0105pieli w morzu. My przeczekujemy. Mamy rest po pi\u0119ciu dniach wspinania, wi\u0119c nie narzekamy. Nie ma mo\u017cliwo\u015bci, aby wyj\u015b\u0107 z domu, nie b\u0119d\u0105c w ci\u0105gu minuty ca\u0142kiem mokrym. Nawet Grota ju\u017c przeciek\u0142a i nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci aby si\u0119 tam wspina\u0107 (info od Edu i Gustavo). Dzi\u015b s\u0105 urodziny Agi, wi\u0119c wpadam na pomys\u0142 aby zrobi\u0107 Adze prezent w postaci rysunku (Aga na Melchiorre). Wieczorem przemykamy do sklepu po zakupy. Spotykamy znajomych, kt\u00f3rzy przylecieli w niedziel\u0119. S\u0105 zmartwieni warunkami pogodowymi, kt\u00f3re nie pozwalaj\u0105 si\u0119 wspina\u0107. Potem idziemy do Agi i Maria po\u015bwi\u0119towa\u0107 urodziny. Aga kupi\u0142a tort, pijemy wino. W nocy kolejna burza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Widowiskowa czapa z chmur nad Monte Monaco i strugi deszczu na Via Monsignor Rinaldi, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Zas\u0142u\u017cone kalorie w postaci tortu urodzinowego Agi oraz butelki<\/em><\/em> z wy\u015bmienitym, sycylijskim winem, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Czwartek, 11.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rano bez zmian, czyli leje, ale po po\u0142udniu wychodzi s\u0142o\u0144ce. Jedziemy w kierunku \u201ep\u0119kni\u0119cia\u201d i idziemy na Fakiros Wall. Jest sucho i robimy dwie drogi o g\u00f3rskim charakterze:<\/p>\n\n\n\n

– Ildefonso 5b<\/strong><\/p>\n\n\n\n

– Il<\/strong> Mano di Fadri 6a<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wieczorem Aga i Mario biegn\u0105 na Monte Monaco, my jedziemy Kosiark\u0105 na camp na jog\u0119, tzn Jacek i Piotrek odwo\u017c\u0105 mnie i Ma\u0142gosi\u0119, a sami wracaj\u0105 do San Vito w poszukiwaniu pizzy, niestety wszystko ju\u017c jest zamkni\u0119te. Dzi\u015b Ewa i Arek wr\u00f3cili do Polski.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Scogliera po deszczu, kroczymy w\u015br\u00f3d owiec w kierunku Fakiros Wall, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Pi\u0105tek, 12.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Ostatni dzie\u0144 wspinania Agi i Mariusza. Pogoda od rana cudowna, przede wszystkim nie pada. Wstajemy o 6:30 i oko\u0142o 8:00 jeste\u015bmy ju\u017c w sektorze Orange Wall. Jest to stosunkowo nowy sektor, z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 wytyczenia jeszcze du\u017co nowych dr\u00f3g, ska\u0142a jest tu bardzo lita, ale drogi wymagaj\u0105ce. Na rozruch robimy:<\/p>\n\n\n\n

– Prua al Vento 5c<\/strong><\/p>\n\n\n\n

I tyle by\u0142oby przyjemno\u015bci, bo potem Piotrek wbija na:<\/p>\n\n\n\n

– Allargalo Stretto 6b, <\/strong>trzy gwiazdki, i… jest crux, z kt\u00f3rym nie wiadomo co zrobi\u0107, wyj\u015bcie z mikrokraw\u0105dki w lewo, do g\u00f3ry ? Nie wiadomo, co lepsze (gorsze), bo stopni nie ma a kolejnego chwytu r\u00f3wnie\u017c nie ma. Piotrek pr\u00f3buje r\u00f3\u017cnych wariant\u00f3w, w lewo jako\u015b puszcza, ale wyj\u015bcie do g\u00f3ry z tego miejsca jest r\u00f3wnie k\u0142opotliwe. Ostatecznie nie znale\u017ali\u015bmy dobrego, p\u0142ynnego rozwi\u0105zania na przej\u015bcie tego miejsca.<\/p>\n\n\n\n

Cofamy si\u0119 w kierunku Groty dei Santi, jest to niewielka grota pomi\u0119dzy Orange Wall a Grot\u0105 Konia. Wstawiamy si\u0119 w:<\/p>\n\n\n\n

– Tu vo\u2019fa\u2019 o Calibano 6b+<\/strong>, opisana jako najbardziej popularna w tym sektorze, ze wzgl\u0119du na to, \u017ce jest naj\u0142atwiejsza. I faktycznie, po bli\u017cszym zapoznaniu si\u0119 z ni\u0105, nie znajduj\u0119 na niej miejsc cruxowych, troch\u0119 jest techniczna (poruszanie si\u0119 w tufach), troch\u0119 si\u0142owa (przewieszenie), ale nie ma miejsca, w kt\u00f3rym nie wiadomo co robi\u0107. Ko\u0144czy si\u0119 w dachu i jest fajny zjazd w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Potem idziemy w kierunku Groty Konia i rozgl\u0105damy si\u0119 za drogami znajduj\u0105cymi si\u0119 po lewej jej stronie. Jest tam troch\u0119 \u0142adnych dr\u00f3g o r\u00f3\u017cnej wycenie. Wybieramy :<\/p>\n\n\n\n

– Il<\/strong> Domatore di Capre 6b+, <\/strong>trzy gwiazdki, opisana w przewodniku \u201eA super long route up the system of cracks\u201d, brzmi dobrze i faktycznie taka jest, trzyma r\u00f3wny poziom trudno\u015bci, przej\u015bcia przez kolejne \u201ecracksy\u201d wymagaj\u0105 my\u015blenia i wytrzyma\u0142o\u015bci, trzeba pami\u0119ta\u0107 o odpoczynkach, aczkolwiek wiele mo\u017cliwo\u015bci odpoczynku na drodze nie ma. I nie by\u0142oby najgorzej, gdyby nie ostatnia trudna sekwencja, ju\u017c prawie na ko\u0144cu \u2013 wyj\u015bcie znad okapiku na po\u0142\u00f3g, na kt\u00f3rym nie ma czego si\u0119 z\u0142apa\u0107, opr\u00f3cz mikrokraw\u0105dki, odci\u0105gu, kt\u00f3ry jest ma\u0142o pewny. Mia\u0142am kilka podej\u015b\u0107 w tym miejscu, stoczy\u0142am walk\u0119 sama ze sob\u0105 i si\u0119 podda\u0142am przez strach przed odpadni\u0119ciem i przejechaniem si\u0119 po po\u0142ogu. Piotrek wymy\u015bli\u0142 potem przej\u015bcie w lewo, id\u0105c na w\u0119dk\u0119 przesz\u0142am to miejsce w ten sam spos\u00f3b, ale przy prowadzeniu i odpadni\u0119ciu jest ryzyko wahad\u0142a i uderzenia si\u0119 w ska\u0142\u0119 prostopadle ustawion\u0105 w stosunku do linii drogi.<\/p>\n\n\n\n

Wiecz\u00f3r jest pi\u0119kny i ciep\u0142y, wi\u0119c w drodze powrotnej zatrzymujemy si\u0119 przy zatoce Mancina (Cala Mancina) a Ma\u0142gosia i Mario wskakuj\u0105 do wody. Powietrze jest przejrzyste, wi\u0119c dobrze wida\u0107 \u015bwiat\u0142a na g\u00f3rze, na kt\u00f3rym zbudowane jest Erice i, bli\u017cej, odcinaj\u0105cy si\u0119 od nieba kontur Monte Cofano.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Skoro “\u015bwit”, 8:20 w okolicy Orange Wall, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Rado\u015b\u0107 Agi i zjazd z Tu vo\u2019fa\u2019 o Calibano 6b+, Grotta dei Santi, fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Mario w natarciu, Tu vo\u2019fa\u2019 o Calibano 6b+, Grotta dei Santi, fot. Ania<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Cala Mancina, fot. Jacek <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Zau\u0142ki “old town” San Vito Lo Capo, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Zau\u0142ki “old town” San Vito Lo Capo, fot. Ania <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Sobota, 13.11.2021<\/span><\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b nasz ostatni dzie\u0144 w ska\u0142ach. Aga i Mario pojechali z samego rana autobusem na lotnisko. Poranek jest s\u0142oneczny, wygl\u0105da na to, \u017ce dobra pogoda zago\u015bci\u0142a na d\u0142u\u017cej w San Vito. Dobrze dla tych, kt\u00f3rzy przylecieli na tydzie\u0144 i wylatuj\u0105 w nast\u0119pny czwartek. Oko\u0142o 9:00 jedziemy w kierunku p\u00f3\u0142nocnym. Tym razem Ma\u0142gosia da\u0142a si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 na dzie\u0144 w ska\u0142ach i zostawi\u0142a na chwil\u0119 pisanie doktoratu. Zaczynamy od The Zoo i od Grotta di Cala Mancina:<\/p>\n\n\n\n

– Il Ladro di Panda 6b,<\/strong> zrobili\u015bmy b\u0142\u0105d taktyczny, bo nie sprawdzili\u015bmy w przewodniku jaki jest dok\u0142adny przebieg drogi, a droga pod koniec skr\u0119ca w prawo i \u0142\u0105czy si\u0119 z drog\u0105 Caldo Umido (r\u00f3wnie\u017c 6b) i jest to kluczowy trawers i spos\u00f3b na wyj\u015bcie, po wpince, do stanowiska.<\/p>\n\n\n\n

Sprawdzamy jeszcze stan Banany, ale ta cz\u0119\u015b\u0107 sektora jest mokra, tak wi\u0119c Piotrek ma r\u00f3wnie\u017c kolejny projekt w postaci Banana Biological na nast\u0119pny wyjazd.<\/p>\n\n\n\n

Potem idziemy do Parco Giochi, gdzie w ko\u0144cu robimy z Jackiem, bez blok\u00f3w, Goatbustera. Piotrek, a p\u00f3\u017aniej ja, wspinamy si\u0119 na:<\/p>\n\n\n\n

– Ypsilon 6a<\/strong>, trzy gwiazdki, dzie\u0144 wcze\u015bniej by\u0142a na niej Aga i Mario i w moi przypadku sprawdzi\u0142a si\u0119 ocena Agi i Maria (Piotrek nie zauwa\u017cy\u0142 trudno\u015bci), droga jak na 6a trudna, zaskakuj\u0105ca, ale prawdopodobnie dlatego, \u017ce jest to wspinanie w rysie, w kt\u00f3rych nie mamy zbyt du\u017co okazji bywa\u0107, najpierw jest pionowa rysa, potem droga odbija w prawo i nast\u0119pnie prowadzi lekkim trawersem, rys\u0105, pod przewieszeniem, miejscami jest \u015blisko, doln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trzeba przej\u015b\u0107 \u201ed\u00fclfrem\u201d. D\u00f3\u0142 by\u0142 mokry, przez co by\u0142o trudniej, bardziej \u201epsychicznie\u201d, ale ca\u0142a droga to fajna przygoda i odmienne wspinanie.<\/p>\n\n\n\n

Na koniec dnia poszli\u015bmy do odleg\u0142ego (odleg\u0142ego od strony p\u00f3\u0142nocnej) sektora Karsten Oelze Memorial Wall, kt\u00f3ry nale\u017cy ju\u017c do Scogliera di Salinella-Central (za nim ju\u017c jest Fakiros Wall).<\/p>\n\n\n\n

Samo doj\u015bcie i znalezienie sektora od strony p\u00f3\u0142nocnej by\u0142o ciekawym prze\u017cyciem. Zaraz przed ostatnim sektorem, nale\u017c\u0105cym do Scogliera di Salinella-North (Grotta di Atze, w kt\u00f3rej si\u0119 nie wspinali\u015bmy) ko\u0144czy si\u0119 pl\u0105tanina \u015bcie\u017cek prowadz\u0105cych do sektor\u00f3w a zaczynaj\u0105 skalne \u201ewykroty\u201d, trzeba tu przeskakiwa\u0107 ze ska\u0142y na ska\u0142\u0119, a przy wi\u0119kszych \u201epipantach\u201d, schodzi\u0107 w d\u00f3\u0142 , \u017ceby za chwil\u0119 zrobi\u0107 krok w g\u00f3r\u0119, uwa\u017caj\u0105c przy tym, \u017ceby si\u0119 nie potkn\u0105\u0107 i nie skr\u0119ci\u0107 kostek. Sektor jest zupe\u0142nie odludny i chyba, nawet od strony centralnej, rzadko kto\u015b tu zagl\u0105da. Bezpo\u015brednio pod ska\u0142ami ro\u015bnie du\u017co palm, przez co jest tu jak w dzikim ogrodzie i mo\u017cna si\u0119 schowa\u0107 przed s\u0142o\u0144cem. Zielonych jaszczurek jest tu jeszcze wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n

Wspinam si\u0119 na :<\/p>\n\n\n\n

– Happy Cleaning 5c,<\/strong> \u0142adna i d\u0142uga droga (ok. 35m) dla Ma\u0142gosi<\/p>\n\n\n\n

– Ferrym<\/strong>a<\/strong>n 6b,<\/strong> trzy gwiazdki, zaznaczona przeze mnie w przewodniku, Piotrek zd\u0105\u017cy\u0142 j\u0105 zrobi\u0107, zjecha\u0142 i powiedzia\u0142, \u017ce by\u0142a to naj\u0142adniejsza droga tego wyjazdu, g\u00f3rna cz\u0119\u015b\u0107 drogi wygl\u0105da z do\u0142u jak rysa w Yosemite.<\/p>\n\n\n\n

Kim by\u0142 Karsten Oelze (\u00d6lze) ? I sk\u0105d Memorial Wall jego imienia ? Jest wsp\u00f3\u0142autorem, razem z Haraldem R\u00f6kerem, przewodnika \u201eSicily-Rock\u201d, kt\u00f3ry jest tu najbardziej popularnym topo. Harald R\u00f6ker wytyczy\u0142 drogi na Memorial Wall. Znalaz\u0142am sporo informacji o Karstenie we wspomnieniach napisanych przez Andreasa Schneidera, rodzin\u0119 i przyjaci\u00f3\u0142 Karstena w lutym 2016, miesi\u0105c po jego \u015bmierci. Karsten Oelze mieszka\u0142 na Frankenjurze, by\u0142 legend\u0105 tamtejszej wspinaczkowej sceny. W rejonie wytyczy\u0142 i obi\u0142 ponad 300 dr\u00f3g. Rocznik 1962. Mia\u0142 zrobi\u0107 karier\u0119 w gimnastyce, ale nie odpowiada\u0142y mu zamkni\u0119te, duszne hale sportowe, wola\u0142 natur\u0119 i znalaz\u0142 swoje powo\u0142anie we wspinaniu klasycznym (RP) kt\u00f3re zapocz\u0105tkowa\u0142 Kurt Albert, przesuwaj\u0105c granice w czasie, kiedy wspinanie oznacza\u0142o przede wszystkim wspinanie \u201ehakowe\u201d (nazwa RP czyli red point wzi\u0119\u0142a si\u0119 st\u0105d, \u017ce Kurt Albert wraz z przyjaci\u00f3\u0142mi zaznacza\u0142 na Frankenjurze drogi hakowe, kt\u00f3re przeszli klasycznie, czerwon\u0105 farb\u0105). Specjalno\u015bci\u0105 Karstena by\u0142o wytyczanie nowych dr\u00f3g. Kiedy na Frankenjurze zabrak\u0142o mo\u017cliwo\u015bci, zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 za nowymi rejonami. W ten spos\u00f3b trafi\u0142 na Sycyli\u0119, Kalymnos i do w\u0142oskiego Finale Ligure, wsz\u0119dzie wytyczaj\u0105c drogi wysokiej jako\u015bci. Nie stroni\u0142 r\u00f3wnie\u017c od wspinania i wytyczania dr\u00f3g w rejonach bulderowych. Dzia\u0142a\u0142 w bran\u017cy outdoorowej. O sobie m\u00f3wi\u0142, \u017ce jest \u201eRopes Course Trainer im Hochseilgarten, Outdoorfuzzi, Indoorscrauber und Mann f\u00fcr alle F\u00e4lle\u201d. Po operacji w 2009r nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c tak bardzo intensywnie zajmowa\u0107 si\u0119 wspinaniem, ale jego niespo\u017cyta energia musia\u0142a znale\u017a\u0107 uj\u015bcie i w ten spos\u00f3b odkry\u0142 muzyk\u0119 elektroniczn\u0105 i taniec. Tworzy\u0142 remixy, prowadzi\u0142 terapie d\u017awi\u0119kiem, wykorzystuj\u0105c swoje w\u0142asne muzyczne kompozycje, nie odchodz\u0105c przy tym od wspinania i wytyczania nowych dr\u00f3g, sportowych i bulderowych, przy ka\u017cdej nadarzaj\u0105cej si\u0119 okazji. By\u0142 cz\u0142owiekiem bardzo otwartym, weso\u0142ym, z du\u017cym poczuciem humoru. O wspinaniu w jednym z wywiad\u00f3w m\u00f3wi\u0142: Jeden sport i tysi\u0105c twarzy. A o Sycylii: niesamowite, co tam jest.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ostatni wiecz\u00f3r w Mira 6 przed jutrzejszym wylotem do Wroc\u0142awia. Przygotowujemy porz\u0105dn\u0105 (i zdrow\u0105, Piotrek nie narzeka) kolacj\u0119: broku\u0142, boczniaki w sosie pomidorowym, groszek, makaron. Do tego wino sycylijskie. Nie jeste\u015bmy w stanie zbyt du\u017co wypi\u0107, bo jeste\u015bmy wyko\u0144czeni. 11 dni wspinania, niezbyt intensywnego, co prawda, ale jakby nie by\u0142o- 11 dni w ska\u0142ach, zrobi\u0142o swoje. Wspinanie tutaj by\u0142o najlepszym, jakie mog\u0142o si\u0119 zdarzy\u0107. Po tak d\u0142ugiej przerwie, i s\u0142abym sezonie wspinaczkowym, sprawi\u0142o niesamowit\u0105 rado\u015b\u0107 i przyjemno\u015b\u0107. Dwa tygodnie sp\u0119dzone z przyjaci\u00f3\u0142mi, codzienne spacery mi\u0119dzy klifem a morzem, to wszystko z\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na ten dobry, beztroski czas.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ma\u0142gosia w Parco Giochi, pod Ypsilon 6a, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Szukamy sektora Karsten Oelze Memorial Wall, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ania na Happy Cleaning 5c, fot. Jacek<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ma\u0142gosia na Happy Cleaning 5c, fot. Ania<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ma\u0142gosia na Happy Cleaning 5c, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Piotrek i Ferryman 6b, fot. Jacek <\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ferryman 6b, fot. Jacek <\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Droga powrotna z Karsten Oelze Memorial Wall, fot. Ania<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Droga powrotna z Karsten Oelze Memorial Wall, fot. Ania<\/em> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Niedziela, 14.11.2021,<\/p>\n\n\n\n

Rano sprz\u0105tanie i pakowanie i jeszcze szybka kawa z Jackiem na dachu. O 10:30 przyje\u017cd\u017ca Antonella sprawdzi\u0107 apartament i si\u0119 po\u017cegna\u0107 z nami. Chwil\u0119 w ni\u0105 rozmawiamy i umawiamy si\u0119 na pobyt w Mira 6, przy nast\u0119pnej wizycie w San Vito.<\/p>\n\n\n\n

Jest ciep\u0142o i s\u0142onecznie, podr\u00f3\u017c na lotnisko przebiega bez przeszk\u00f3d, lot r\u00f3wnie\u017c. We Wroc\u0142awiu ciemno, zimno, ale nie pada, dobre i to. W ko\u0144cu to ju\u017c po\u0142owa listopada.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pami\u0119tnik \u201edrogowo-restowy\u201d Podczas ca\u0142ego pobytu w San Vito robi\u0142am kr\u00f3tkie notatki, kt\u00f3re g\u0142\u00f3wnie dotyczy\u0142y opisu dr\u00f3g na jakich byli\u015bmy. Nie…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-269","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tu-i-teraz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/269","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=269"}],"version-history":[{"count":98,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/269\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":429,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/269\/revisions\/429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=269"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=269"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/siewspina.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}