- \n
- Dzikie g\u00f3ry i ferraty:<\/strong> Wyjazd obfitowa\u0142 w spektakularne trasy \u2013 od rozleg\u0142ego p\u0142askowy\u017cu Campo Imperatore, przez pr\u00f3b\u0119 (cz\u0119\u015bciowo zadanie zrealizowane poprzez wej\u015bcie Jacka na szczyt) wej\u015bcia na Corno Grande tras\u0105 Via Direttissima<\/em>, po udane przej\u015bcie ca\u0142ej ekipy Ferraty Ricci<\/em> z wej\u015bciem na szczyt Vetta Orientale (2903 m n.p.m.). Pozosta\u0142e ferraty, kt\u00f3re przeszli\u015bmy to Bertona i Bafile.<\/li>\n\n\n\n
- Niezwyk\u0142e miejsca noclegowe:<\/strong> Bazy w klimatycznej Masseria Spadone i Casa Cristina pozwoli\u0142y pozna\u0107 prawdziw\u0105, go\u015bcinn\u0105 Itali\u0119 z dala od komercji.<\/li>\n\n\n\n
- Lokalna kuchnia:<\/strong> Smakowanie najlepszych w regionie arrosticini<\/em> (szasz\u0142yk\u00f3w z jagni\u0119ciny) oraz wykwintna kolacja w restauracji Grotta, kt\u00f3rej cz\u0119\u015b\u0107 wn\u0119trza wykuto w skale.<\/li>\n\n\n\n
- Urokliwy Park Narodowy Majella:<\/strong> Trekking ch\u0142odnym w\u0105wozem do ukrytego w skale ko\u015bci\u00f3\u0142ka Eremo di San Bartolomeo in Legnio<\/em> oraz wizyta w miasteczku Pennapiedimonte spektakularnie zawieszonym na ska\u0142ach.<\/li>\n\n\n\n
- Historia i kultura Chieti:<\/strong> Zwiedzanie miasta oraz Muzeum Archeologicznego ze s\u0142ynn\u0105 rze\u017ab\u0105 Wojownika z Capestrano z VI w. p.n.e.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
Abruzja to idealny kierunek dla poszukuj\u0105cych surowych krajobraz\u00f3w g\u00f3rskich, braku t\u0142um\u00f3w i autentycznej w\u0142oskiej go\u015bcinno\u015bci. W Abruzji nie ma nic sztucznego ani udawanego. Je\u017celi co\u015b jest pi\u0119kne lub brzydkie, to takie po prostu takie jest.<\/p>\n\n\n\n
– Gdzie jest Abruzja ?<\/h1>\n\n\n\n
<\/h1>\n\n\n\n
Trasa:<\/strong> Wroc\u0142aw \u2013 Pescara \u2013 Civitella Casanova \u2013 Campo Imperatore \u2013 Ortona \u2013 Comino (Majella) \u2013 Pennapiedimonte \u2013 Chieti<\/p>\n\n\n\n
Czas trwania:<\/strong> 14\u201323 sierpnia 2026 r.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119\u015b\u0107 I: Civitella Casanova i Masyw Gran Sasso<\/h2>\n\n\n\n
14.08.2026 (Pi\u0105tek) | Wylot z Wroc\u0142awia i pierwsze wra\u017cenia z Pescary<\/h3>\n\n\n\n
Wylot z Wroc\u0142awia do Pescary o godzinie 8:50. Abruzja<\/strong> \u2013 ju\u017c sama nazwa niezwykle kusi! Wszystko za spraw\u0105 kwartalnika Italia mi piace<\/em> oraz ksi\u0105\u017cki Piotra K\u0119pi\u0144skiego W cieniu Gran Sasso<\/em>. Apeniny s\u0105 mniej znane ni\u017c popularne Dolomity, co tylko dodaje im niesamowitego uroku. Kto wie gdzie jest Abruzja ?<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260814_101529-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nGdzie jest Abruzja, gdzie jest Pescara ?<\/em><\/p>\n\n\n\n
L\u0105dujemy w Pescarze. Na lotnisku dopadaj\u0105 nas drobne problemy z wypo\u017cyczalni\u0105 \u2013 chc\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0107 od nas dodatkow\u0105 kas\u0119 za ubezpieczenie auta, mimo \u017ce Jacek wykupi\u0142 i op\u0142aci\u0142 pe\u0142ny pakiet ubezpieczenia jeszcze w Polsce. Poniewa\u017c zameldowanie w naszej agroturystyce Masseria Spadone<\/strong> mamy dopiero od godziny 15:00, ruszamy na pla\u017c\u0119 na p\u00f3\u0142noc od miasta.<\/p>\n\n\n\n
Ciep\u0142o? \u201eBardzo gor\u0105co\u201d to ma\u0142o powiedziane! Woda w Adriatyku w niczym nie przypomina tej z zimnego Ba\u0142tyku. Razem z Jackiem siedzimy w cieniu (nie mog\u0142am wygrzeba\u0107 stroju k\u0105pielowego z naszej wielkiej torby), podczas gdy Aga i Iwona ch\u0142odz\u0105 si\u0119 w wodzie. P\u0142ywa\u0107 si\u0119 jednak nie da \u2013 pr\u0105d jest wyj\u0105tkowo silny. Brak tu dzikich pla\u017c, ka\u017cdy skrawek wybrze\u017ca zastawiony jest parasolami. Jeste\u015bmy niewyspani, wi\u0119c pocz\u0105tkowo nie wszystko od razu przypada nam do gustu.<\/p>\n\n\n\n
Do naszej bazy wypadowej, po\u0142o\u017conej w g\u0142\u0119bi l\u0105du \u201ew \u015brodku niczego\u201d, mamy oko\u0142o godziny jazdy. Dosta\u0142 nam si\u0119 dziwny chi\u0144ski SUV \u2013 du\u017cy, ale posiadaj\u0105cy zaledwie 117 KM, przez co ledwo ci\u0105gnie pod g\u00f3r\u0119 na stromych serpentynach.<\/p>\n\n\n\n
- \n
- Masseria Spadone<\/strong> \u2013 Il meglio dell’agriturismo in Abruzzo<\/em>. I to szczera prawda! Wok\u00f3\u0142 rozci\u0105gaj\u0105 si\u0119 winnice i gaje oliwne. Stary, niedawno odnowiony dom oferuje zachwycaj\u0105cy widok na okoliczne g\u00f3ry. To rodzinny biznes prowadzony przez Barbar\u0119 i jej m\u0119\u017ca, a na miejscu mieszkaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c jej rodzice.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_072400-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nMasseria Spadone, wsr\u00f3d winnic i gaj\u00f3w oliwnych, z dala od cywilizacji, w sercu Abruzji.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Do miasteczka Civitella Casanova<\/strong> z naszej agroturystyki jest zaledwie par\u0119 minut. Trafiamy tam na lokalny bieg \u201eEkologiczny\u201d \u2013 bierze w nim udzia\u0142 mo\u017ce z 16 os\u00f3b, maj\u0105cych do pokonania 3 p\u0119tle w miasteczku (\u0142\u0105cznie 9 km).<\/p>\n\n\n\n
Tej nocy \u015bpimy snem kamiennym.<\/p>\n\n\n\n
15.08.2026 (Sobota) | Ferrata Bertona na Monte Bertona<\/h3>\n\n\n\n
Dzisiaj we W\u0142oszech przypada \u015bwi\u0119to (Ferragosto<\/em>) \u2013 wszystko wok\u00f3\u0142 jest zamkni\u0119te. Na szcz\u0119\u015bcie nocleg mamy ze \u015bniadaniem, wi\u0119c g\u0142\u00f3d nam nie grozi.<\/p>\n\n\n\n
W pobli\u017cu znajduje si\u0119 Ferrata Bertona<\/strong> na Monte Bertona (1110 m n.p.m.), oddalona o oko\u0142o p\u00f3\u0142 godziny jazdy z naszej bazy. To nowa droga ubezpieczona z 2021 roku. Sama ferrata oferuje oko\u0142o 140 m przewy\u017cszenia, troch\u0119 drabinek, chwilami lekk\u0105 przewieszk\u0119, ale prowadzi w cieniu \u2013 na upalny dzie\u0144 to ca\u0142kiem dobra opcja z kr\u00f3tkim zej\u015bciem.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260815123112-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nBertona, na ferratowy rozruch idealna.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260815122741-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260815125224-1024x769.jpg\")
Dru\u017cyna ferratowa w pe\u0142nym sk\u0142adzie po przej\u015bciu Bertony.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n Po po\u0142udniu czas na zas\u0142u\u017con\u0105 siest\u0119 i le\u017cakowanie w ogrodzie. Pijemy wino, korzystamy z ogrodowego jacuzzi, a w pokojach ratuj\u0105 nas wiatraczki podsufitowe. Od przemi\u0142ych gospodarzy dostajemy w prezencie kolejn\u0105 butelk\u0119 wina. Rano budzi nas dono\u015bne pianie kogut\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
16.08.2026 (Niedziela) | Campo Imperatore, Ferrata Bafile i przygoda na Corno Grande<\/h3>\n\n\n\n
Ruszamy na Campo Imperatore<\/strong> (2130 m n.p.m.) \u2013 ogromny p\u0142askowy\u017c w sercu masywu Gran Sasso. Doje\u017cd\u017camy tam w\u0105skimi serpentynami, po kt\u00f3rych nasz chi\u0144ski SUV pnie si\u0119 jednak ca\u0142kiem dzielnie. Przestrze\u0144 jest niesamowita \u2013 Gran Sasso przed nami, za nami i dooko\u0142a, z kapitalnym widokiem na Corno Grande. Na hali pas\u0105 si\u0119 krowy i stada kamper\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_105306-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nRozleg\u0142o\u015b\u0107 Campo Imperatore robi wra\u017cenie.<\/em> To najwy\u017cej po\u0142o\u017cony p\u0142askowy\u017c w Apeninach.<\/em> Ma oko\u0142o 8km szeroko\u015bci i 27km d\u0142ugo\u015bci.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Parkujemy przy stacji kolejki krzese\u0142kowej. St\u0105d czeka nas 20 minut podej\u015bcia pod obserwatorium, gdzie znajduje si\u0119 w\u0142a\u015bciwy start szlaku.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_104136-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nObserwatorium na Campo Imperatore. To miejsce gdzie jest nieco wi\u0119cej turyst\u00f3w.<\/em> R\u00f3wnie\u017c miejsce historyczne (tutaj mia\u0142a miejsce operacja wojskowa Eiche, podczas kt\u00f3rej zosta\u0142 uwolniony przez Niemc\u00f3w Mussolini).<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_113331-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nMozolnie, za to w spektakularnych okoliczno\u015bciach przyrody, idziemy w kierunku ferraty Bafile.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260817_122653-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPodej\u015bcie pod Ferrat\u0119 Bafile<\/strong> jest d\u0142ugie i m\u0119cz\u0105ce. Brak cienia robi swoje, tylko chwilami \u0142apiemy lekki wietrzyk. Sama ferrata nie nale\u017cy do trudnych \u2013 to w zasadzie trawers po\u0142udniowej \u015bciany Corno Grande z jednym bardziej stromym podej\u015bciem i przej\u015bciami przez piargi. Ferrata nie wyprowadza na \u017caden szczyt, lecz ko\u0144czy si\u0119 przy schronie biwakowym Bivacco Bafile<\/strong> na wysoko\u015bci 2669 m n.p.m.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8160035-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8160032-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_135140-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260816124446-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8160026-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nCzerwonego baraku biwakowego jednak nie zastali\u015bmy \u2013 w 2024 roku zosta\u0142 zabrany helikopterem do remontu. Zosta\u0142 po nim jedynie fundament, na kt\u00f3rym siedzia\u0142 w\u0142oski wspinacz czytaj\u0105cy ksi\u0105\u017ck\u0119 (zrobi\u0142 nam par\u0119 pami\u0105tkowych zdj\u0119\u0107). Opr\u00f3cz niego po drodze spotkali\u015bmy zaledwie cztery osoby.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_135023-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nKoniec ferraty Bafile i szlaku. Miejsce,<\/em> gdzie kiedy\u015b sta\u0142 czerwony schron a teraz zosta\u0142 tylko fundament.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Wracamy t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 do pocz\u0105tku ferraty, sk\u0105d odbija szlak na Corno Grande<\/strong> (Vetta Occidentale<\/em>, 2912 m n.p.m.). Miejsce to jest charakterystyczne ze wzgl\u0119du na pot\u0119\u017cny blok skalny Il Sassone<\/em> (ok. 2560 m n.p.m.).<\/p>\n\n\n\n
Trasa na szczyt to s\u0142ynna Via Direttissima<\/strong> (trudno\u015b\u0107 I i I+). Czas wej\u015bcia wynosi oko\u0142o 1\u20131,5 godziny. Ze szczytu mo\u017cna te\u017c zej\u015b\u0107 tzw. Drog\u0105 Normaln\u0105, o czym w tamtym momencie jeszcze nie wiedzieli\u015bmy. Decyzja o wej\u015bciu zapada spontanicznie \u2013 wydaje si\u0119, \u017ce do szczytu jest ju\u017c bardzo blisko. Jest godzina 15:00. Droga ma charakter wybitnie wspinaczkowy: progi skalne, rysy, kominy. Dochodzimy do jednej szczeg\u00f3lnie wymagaj\u0105cej rysy. Po prawej stronie znajduj\u0119 wariant z wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 stopni i chwyt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Potem robimy trawers w lewo do w\u0142a\u015bciwej drogi. Jacek uciek\u0142 do przodu i jest ju\u017c znacznie wy\u017cej, Agnieszka kawa\u0142ek za nim. Iwona potrzebuje odpoczynku, wi\u0119c zostajemy nieco w tyle. Za nami szybko wspina si\u0119 w\u0142oska para \u2013 ch\u0142opak i dziewczyna, ewidentnie wspinacze. Id\u0105 bez kask\u00f3w (ch\u0142opak ma kask przypi\u0119ty do plecaka). Iwona zwraca im uwag\u0119, \u017ce teren jest kruchy i mo\u017ce na nich zrzuci\u0107 kamienie. Puszczamy ich przodem \u2013 prawie biegn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_151604-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPocz\u0105tek “Direttisimy”. Jeszcze nie wiemy, \u017ce dalej b\u0119dzie du\u017co trudniej.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8160061-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260816_152027-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nRysa, kt\u00f3rej trudno\u015b\u0107 na<\/em> pewno odbiega od trudno\u015bci spotykanych na nieubezpieczonych szlakach. A z ciekawostek – tutaj wszystkie szlaki s\u0105 zaznaczone <\/em>jednym czerwonym kolorem.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Pokonujemy komin i wychodzimy na niewielk\u0105 prze\u0142\u0105czk\u0119 na wysoko\u015bci 2785 m n.p.m. Teren na chwil\u0119 si\u0119 wyp\u0142aszcza, po czym znowu zaczyna pi\u0105\u0107 si\u0119 do g\u00f3ry po skalnych progach. Jacka ju\u017c nie wida\u0107, Agnieszk\u0119 dostrzegam tylko przez moment, zanim znika za za\u0142omem skalnym. Nasze si\u0142y s\u0105 na wyczerpaniu \u2013 strome podej\u015bcie i skwar zrobi\u0142y swoje.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260816155146-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nNiebo robi si\u0119 granatowe, s\u0142ycha\u0107 pomruki burzy. Zdj\u0119cie zrobione przez Jacka ze szczytu.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Pogoda zaczyna si\u0119 gwa\u0142townie psu\u0107 \u2013 na lewo od Campo Imperatore niebo robi si\u0119 granatowe. Do szczytu brakuje jeszcze troch\u0119 metr\u00f3w, ale zej\u015bcie t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 b\u0119dzie znacznie trudniejsze ni\u017c wej\u015bcie. Po deszczu schodzenie po mokrej skale w tym terenie graniczy\u0142oby z cudem. Dzwoni\u0119 do Agnieszki i podejmuj\u0119 decyzj\u0119: wycofujemy si\u0119. Iwona ma do\u015b\u0107, ja te\u017c, wi\u0119c to jedyny s\u0142uszny krok.<\/p>\n\n\n\n
Musimy bardzo uwa\u017ca\u0107 \u2013 ka\u017cdy ruch na zej\u015bciu jest mocno przemy\u015blany. Coraz bardziej granatowe niebo mocno nas niepokoi. Omijamy trudn\u0105 rys\u0119 w tym samym miejscu, co na podej\u015bciu. Pokonanie dolnego odcinka okazuje si\u0119 r\u00f3wnie wymagaj\u0105ce. Nagle dostrzegamy Agnieszk\u0119 \u2013 nie dotar\u0142a do szczytu, widz\u0105c zbieraj\u0105c\u0105 si\u0119 burz\u0119, r\u00f3wnie\u017c podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o odwrocie.<\/p>\n\n\n\n
Jacek zosta\u0142 na g\u00f3rze sam. W g\u00f3rach nie ma zasi\u0119gu, wi\u0119c nie mo\u017cemy si\u0119 z nim skontaktowa\u0107. Bardzo si\u0119 denerwuj\u0119 \u2013 nie powinni\u015bmy si\u0119 rozdziela\u0107 w trudnym terenie.<\/p>\n\n\n\n
Schodzimy do punktu Il Sassone<\/em>. Czekamy w niepewno\u015bci. W ko\u0144cu dostrzegam machaj\u0105cego z g\u00f3ry Jacka \u2013 ma czerwon\u0105 kurtk\u0119, wi\u0119c dobrze go wida\u0107. St\u0105d schodzimy ju\u017c razem po piargach. Burza na szcz\u0119\u015bcie przesz\u0142a bokiem. Oko\u0142o godziny 18:00 docieramy do samochodu.<\/p>\n\n\n\n
- \n
- Podsumowanie drogi:<\/strong> Z miejsca, z kt\u00f3rego zawr\u00f3ci\u0142y\u015bmy, do szczytu Vetta Occidentale<\/em> zosta\u0142o nam ok. 127 m przewy\u017cszenia. Agnieszka zawr\u00f3ci\u0142a ok. 50 m przed wierzcho\u0142kiem. Grupowo zadanie zosta\u0142o wykonane dzi\u0119ki Jackowi! Od Il Sassone<\/em> podesz\u0142y\u015bmy z Iwon\u0105 225 m (z Il Sassone<\/em> na szczyt jest 352 m r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w).<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260816155654-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nVetta Occidentale, wy\u017cej w Apeninach ju\u017c si\u0119 nie da. <\/em><\/p>\n\n\n\n
Na kolacj\u0119 zd\u0105\u017cyli\u015bmy bez problemu. Zamawiamy stolik na ka\u017cdy kolejny dzie\u0144 w lokalnej Sa<\/em>u<\/em>loon Ristorante<\/em>. J\u0119zyk w\u0142oski bardzo si\u0119 przydaje \u2013 w Abruzji angielski nale\u017cy do rzadko\u015bci, ale u\u017cywaj\u0105c prostych zwrot\u00f3w po w\u0142osku, bez problemu mo\u017cna si\u0119 dogada\u0107.<\/p>\n\n\n\n
17.08.2026 (Poniedzia\u0142ek) | P\u0142askowy\u017c Voltigno<\/h3>\n\n\n\n
\u015aniadania na zewn\u0105trz pod zadaszeniem s\u0105 cudowne. Proste, lokalne jedzenie: chleb, szynka, jajecznica z jajek od tutejszych kur, zimna woda i kawa bez limitu. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 go\u015bci trafiaj\u0105cych do agroturystyki to W\u0142osi wpadaj\u0105cy na 1\u20132 dni.<\/p>\n\n\n\n
Jest gor\u0105co. Jedziemy na p\u0142askowy\u017c Voltigno<\/strong> (Voltigno Park) po\u0142o\u017cony na wysoko\u015bci oko\u0142o 1400 m n.p.m.<\/p>\n\n\n\n
Znajdujemy tu bukowy las \u2013 jest wy\u017cej, wi\u0119c mamy cie\u0144 i przyjemny ch\u0142\u00f3d. Idziemy przez \u0142\u0105ki i pastwiska z mn\u00f3stwem kr\u00f3w \u2013 w ca\u0142ej okolicy niesie si\u0119 koj\u0105cy d\u017awi\u0119k ich dzwonk\u00f3w. Odpoczywamy w cieniu pod drzewem. To teren, na kt\u00f3rym \u017cyj\u0105 dzikie nied\u017awiedzie abruzyjskie (na parkingu wita nas tablica po angielsku: \u201ePr\u0119dko\u015b\u0107 zabija nied\u017awiedzie\u201d<\/em>). Spotykamy te\u017c sporo cyklist\u00f3w, kt\u00f3rzy, jak wynika z napisu, pr\u00f3buj\u0105 zabija\u0107 nied\u017awiedzie przy pomocy pr\u0119dko\u015bci \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260817_133018-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nSielskie klimaty p\u0142askowy\u017cu Voltigno. W skwarne dni, ze wzgl\u0119du na wysoko\u015b\u0107, jest tu bardzo przyjemnie.<\/em> <\/p>\n\n\n\n
W trakcie spaceru zn\u00f3w s\u0142ycha\u0107 pomruki burzy. Gdzie\u015b obok pada, ale opady po raz kolejny nas omijaj\u0105 \u2013 spada zaledwie par\u0119 kropel deszczu, wzbijaj\u0105cych ma\u0142e tumany kurzu na szutrowej drodze. Ca\u0142a nasza trasa liczy\u0142a oko\u0142o 10 km i 300 m przewy\u017cszenia.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem idziemy na kolacj\u0119 do miasteczka pieszo (ok. 2,5 km w jedn\u0105 stron\u0119), czym budzimy ogromny podziw naszych gospodarzy. Po drodze natykamy si\u0119 na drzewo figowe pe\u0142ne dojrza\u0142ych, niezwykle soczystych i s\u0142odkich owoc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Co wiecz\u00f3r robimy rezerwacj\u0119 w Sa<\/em>u<\/em>loon<\/em> na nast\u0119pny dzie\u0144. Miasteczko nie jest turystyczne, wi\u0119c nasza obecno\u015b\u0107 wzbudza og\u00f3lne zaciekawienie. Noce s\u0105 r\u00f3wnie gor\u0105ce jak wieczory a po s\u0142onej w\u0142oskiej kolacji ci\u0105gle chce si\u0119 pi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
18.08.2026 (Wtorek) | Dzie\u0144 lenistwa i mistrzowskie arristocini<\/h3>\n\n\n\n
Prognozy pokazuj\u0105 popo\u0142udniowe burze, wi\u0119c urz\u0105dzamy sobie dzie\u0144 lenistwa.<\/p>\n\n\n\n
W ogrodzie agroturystyki wypoczywa si\u0119 cudownie: le\u017cakujemy pod drzewami, pijemy wino, jemy oliwki i lokalne sery oraz czytamy ksi\u0105\u017cki. Kot gospodarzy upolowa\u0142 jaszczurk\u0119 \u2013 wcze\u015bniej si\u0119 ni\u0105 bawi\u0142 i niestety nie uda\u0142o si\u0119 jej uratowa\u0107. Otoczenie domu jest niezwykle urokliwe \u2013 mn\u00f3stwo zieleni, na \u015brodku placu przed domem rosn\u0105 dwa pot\u0119\u017cne d\u0119by, a wsz\u0119dzie stoj\u0105 donice z ro\u015blinami.<\/p>\n\n\n\n
\u015aniadania codziennie s\u0105 proste i pyszne: chleb, jajecznica, szynka, ser, kawa bez ogranicze\u0144 i ciastka przypominaj\u0105ce mi\u0119kkie cantuccini<\/em>.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260818_183150-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nWidok z naszego okna w Masseria Spadone na Berton\u0119 (to ten charakterystyczny czubek).<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260818_185511-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nDroga prowadz\u0105ca do Masseria Spadone, przy okazji mo\u017cna spali\u0107 troch\u0119 kalorii po kolacji w Sauloonie i zje\u015b\u0107 przes\u0142odkie figi prosto z drzewa.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Na kolacj\u0119 udajemy si\u0119 ponownie piechot\u0105. Zamawiamy arr<\/strong>o<\/strong>sticini<\/strong> \u2013 tradycyjne, grillowane szasz\u0142yki z jagni\u0119ciny. Wybieramy dok\u0142adnie te, kt\u00f3re wygra\u0142y lokalne zawody w lipcu! Przynosz\u0105 nam a\u017c 30 sztuk na 4 osoby, a do tego puszyst\u0105 focacci\u0119 i oliw\u0119. Wychodzimy najedzeni jak b\u0105ki \u2013 na szcz\u0119\u015bcie cz\u0119\u015b\u0107 kalorii spalimy w drodze powrotnej. Zapowiadany deszcz faktycznie lekko popada\u0142 po po\u0142udniu, ale nie zepsu\u0142 nam plan\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
19.08.2026 (\u015aroda) | Ferrata Ricci na wschodni wierzcho\u0142ek Corno Grande<\/h3>\n\n\n\n
Wczesna pobudka o 5:15. Prosi\u0142y\u015bmy wcze\u015bniej Barbar\u0119 i jej mam\u0119, by po prostu zostawi\u0142y nam co\u015b na \u015bniadanie w lod\u00f3wce. Tymczasem tu\u017c po pi\u0105tej s\u0142yszymy samoch\u00f3d Barbary i mam\u0119 Barbary, kt\u00f3ra jest ju\u017c na posterunku w kuchni! Gospodynie przygotowuj\u0105 dla nas prawdziwie kr\u00f3lewskie \u015bniadanie. Gdy ju\u017c wsiadamy do auta, Barbara wo\u0142a za nami, \u017ceby\u015bmy jeszcze zaczekali, bo w\u0142a\u015bnie rozlewa gor\u0105c\u0105 kaw\u0119 do termos\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_082651-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nTakie widoki przez szyb\u0119 “Chiczyka” podziwili\u015bmy jad\u0105c w kierunku Prati di Tivo.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Ruszamy w drog\u0119. Przed nami ca\u0142a seria zakr\u0119t\u00f3w, od kt\u00f3rych robi si\u0119 s\u0142abo. Nasz chi\u0144ski SUV dusi si\u0119 i charczy, ale jako\u015b prze ku g\u00f3rze. Na dodatek nawigacja poprowadzi\u0142a nas mocno dzik\u0105 tras\u0105. Po 2,5 godziny docieramy w ko\u0144cu na Prati di Tivo<\/strong>. St\u0105d wje\u017cd\u017camy kolejk\u0105 gondolow\u0105 na La Madonnina<\/strong> (2050 m n.p.m.), sk\u0105d ruszamy szlakiem w stron\u0119 schroniska Rifugio Franchetti<\/strong> (2433 m n.p.m.). Podej\u015bcie zajmuje nam dok\u0142adnie godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_091039-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPocz\u0105tek szlaku<\/em> w kierunku Rifiugo Franchetti.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260819142030-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8160062-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPrzy schronisku zak\u0142adamy sprz\u0119t i wchodzimy na Ferrat\u0119 Ricci<\/strong>. Celem jest wschodni wierzcho\u0142ek Corno Grande (Vetta Orientale<\/strong>, 2903 m n.p.m.) \u2013 ni\u017cszy o 9 metr\u00f3w od wierzcho\u0142ka zachodniego.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek ferraty prowadzi po g\u0142adkiej p\u0142ycie pod uskokiem skalnym. Trasa nie jest trudna technicznie, ale bywa m\u0119cz\u0105ca. Wychodzimy na bardziej otwart\u0105 przestrze\u0144, po czym zn\u00f3w wchodzimy w bardziej pionowy odcinek ubezpieczony lin\u0105. Dalsza \u015bcie\u017cka wiedzie sam\u0105 grani\u0105 lub tu\u017c pod ni\u0105. Wymagana jest ogromna czujno\u015b\u0107, bo z obu stron towarzyszy nam przepa\u015b\u0107 i du\u017ca ekspozycja. Jacek szybko narzuca swoje tempo i zostawia nas w tyle (pomacha\u0142 nam jeszcze przed wej\u015bciem na gra\u0144). Id\u0119 za Agnieszk\u0105, a Iwona pod\u0105\u017ca kawa\u0142ek za nami. Podej\u015bcie daje w ko\u015b\u0107 \u2013 od momentu wej\u015bcia na gra\u0144 do samego szczytu jest jeszcze kawa\u0142 drogi.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8190065-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_105154-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_111224-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_111931-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_115421-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nCzas mamy jednak \u015bwietny: po dw\u00f3ch godzinach od wyj\u015bcia ze schroniska stajemy na wierzcho\u0142ku Vetta Orientale<\/strong>. Na szczycie spotykamy tylko dw\u00f3ch W\u0142och\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy wszed\u0142 tu samotnie.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_122007-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260819123318-1-1024x769.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_124504-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8190069-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/P8190071-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nW drog\u0119 powrotn\u0105 do schroniska ruszamy nieco innym wariantem: z grani schodzimy na lew\u0105 stron\u0119, pokonujemy odcinek ferraty, a potem schodzimy po piargach. Tutejsze piargi s\u0105 mniej uci\u0105\u017cliwe ni\u017c w Dolomitach, cho\u0107 wci\u0105\u017c wymagaj\u0105 skupienia. Zej\u015bcie z schroniska Franchetti do stacji kolejki zajmuje nam oko\u0142o godziny. O 15:30 jeste\u015bmy ju\u017c w gondoli (ostatnia zje\u017cd\u017ca o 17:00, wi\u0119c mamy komfortowy zapas czasu).<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_153000-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPowrotna trasa po g\u00f3rskich serpentynach d\u0142u\u017cy si\u0119 niemi\u0142osiernie. Jacek wykaza\u0142 si\u0119 niezwyk\u0142\u0105 dzielno\u015bci\u0105, prowadz\u0105c nasz s\u0142abiutki samoch\u00f3d. W g\u0142owach wszystkim si\u0119 kr\u0119ci ze zm\u0119czenia. Nasi gospodarze witaj\u0105 nas niezwykle serdecznie \u2013 jeste\u015bmy siamo stanchi<\/em> i to molto stanchi<\/em>!<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260819_161242-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n20.08.2026 (Czwartek) | Po\u017cegnanie z Civitell\u0105 i pla\u017cowanie w Ortonie<\/h3>\n\n\n\n
Po \u015bniadaniu pakujemy rzeczy i \u017cegnamy si\u0119 z Barbar\u0105 oraz jej rodzicami. Robimy pami\u0105tkowe zdj\u0119cie. Wszystkim zrobi\u0142o si\u0119 smutno \u2013 z\u017cyli\u015bmy si\u0119 z nimi przez te kilka dni. Aga z Iwon\u0105 spakowa\u0142y si\u0119 wcze\u015bniej i zd\u0105\u017cy\u0142y jeszcze chwil\u0119 porozmawia\u0107 z gospodyni\u0105. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce m\u0105\u017c Barbary jest rze\u017anikiem, a ona sama przygotowuje arrosticini \u2013 najprawdopodobniej dok\u0142adnie te same, kt\u00f3re jedli\u015bmy w lokalnej restauracji Sauloon!<\/p>\n\n\n\n
W\u0142oskie drogi potrafi\u0105 zaskoczy\u0107. Odcinek, kt\u00f3rym przeje\u017cd\u017camy, powinien by\u0107 officially zamkni\u0119ty z powodu osuwiska. Najwyra\u017aniej lokalni mieszka\u0144cy po prostu przesun\u0119li barierki blokuj\u0105ce przejazd, wi\u0119c… przejechali\u015bmy i my. Wszyscy lekko zbladli z wra\u017cenia, a siedz\u0105ca z przodu obok Jacka Aga mia\u0142a najwi\u0119cej wra\u017ce\u0144 z tego przejazdu.<\/p>\n\n\n\n
Jedziemy na pla\u017c\u0119 do miejscowo\u015bci Ortona<\/strong>. Wzd\u0142u\u017c samego wybrze\u017ca ci\u0105gnie si\u0119 linia kolejowa. Na pla\u017cy znajduj\u0105 si\u0119 malownicze ska\u0142y, daj\u0105ce upragniony cie\u0144. Woda w morzu jest bardzo ciep\u0142a i wyj\u0105tkowo s\u0142ona \u2013 mo\u017cna swobodnie dryfowa\u0107 na plecach bez wykonywania jakichkolwiek ruch\u00f3w. Po pla\u017cowaniu spacerujemy chwil\u0119 po uliczkach Ortony (obowi\u0105zkowy Aperol Spritz<\/em> po drodze), a w Pescarze zatrzymujemy si\u0119 na pizz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260820_135637-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260820_144520-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260820_174336-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260820_173401-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260820_181327-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nOdstawiamy dziewczyny do hotelu w Pescarze \u2013 jutro rano maj\u0105 lot powrotny do Wroc\u0142awia. My z Jackiem rozpoczynamy drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 naszej wyprawy i ruszamy w stron\u0119 Comino<\/strong> na terenie Parku Narodowego Majella.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119\u015b\u0107 II: Park Narodowy Majella i Chieti<\/h2>\n\n\n\n
21.08.2026 (Pi\u0105tek) | W\u0105w\u00f3z Majella i wykwintna kolacja w skale<\/h3>\n\n\n\n
Mamy zarezerwowane trzy noclegi w Casa Cristina<\/strong> w Comino. To kolejny kameralny, rodzinny biznes prowadzony przez matk\u0119 (prawdopodobnie Cristin\u0119), ojca i ich syna Constantina.<\/p>\n\n\n\n
W naszym pokoju \u201eRosa\u201d (dominacja r\u00f3\u017cu ca\u0142kowita!) nareszcie mamy klimatyzacj\u0119. Comino le\u017cy znacznie ni\u017cej ni\u017c nasza poprzednia baza, wi\u0119c upa\u0142 jest tu zdecydowanie bardziej odczuwalny. Rano czeka na nas \u015bniadanie przygotowane na stole i w lod\u00f3wce. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 turyst\u00f3w wpada tu tylko na jedn\u0105 noc, wi\u0119c ojciec Constantina nie kryje zdziwienia, \u017ce zostajemy a\u017c do niedzieli.<\/p>\n\n\n\n
Mimo odczuwalnego zm\u0119czenia chcemy aktywnie sp\u0119dzi\u0107 dzie\u0144. Wybieramy trekking w ch\u0142odnym w\u0105wozie, prowadz\u0105cy le\u015bnym cieniem wzd\u0142u\u017c g\u00f3rskiej rzeki. Szlak wije si\u0119 raz bli\u017cej wody, raz wy\u017cej na stokach, mocno pn\u0105c si\u0119 i opadaj\u0105c, z kilkoma urokliwymi mostkami po drodze. G\u0119sty las li\u015bciasty daje wreszcie wytchnienie od skwaru. Tutejsza sie\u0107 szlak\u00f3w \u0142\u0105czy si\u0119 ze sob\u0105, pozwalaj\u0105c przemierzy\u0107 ca\u0142y masyw Majelli z jej najwy\u017cszym szczytem Monte Amaro<\/strong> (2793 m n.p.m.). Podej\u015bcia z dolin na Monte Amaro wymagaj\u0105 jednak pokonania a\u017c oko\u0142o 2000 m przewy\u017cszenia.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260821_153052-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260821_132112-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260821132254-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260821_132820-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260821134933-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nPo ponad 7 kilometrach marszu docieramy do niezwyk\u0142ego miejsca \u2013 Eremo di San Bartolomeo in Legnio<\/strong>. To dawny, niewielki ko\u015bci\u00f3\u0142ek skalny, kt\u00f3rego jedn\u0105 ze \u015bcian stanowi naturalny mur ze ska\u0142y. Do dzi\u015b zachowa\u0142 si\u0119 fragment dawnego portalu, a pod skaln\u0105 \u015bcian\u0105 stoi polowy o\u0142tarz ze \u015bwi\u0119tymi obrazkami, drewnianymi krzy\u017cykami, monetami i drobnymi wotami pozostawionymi przez pielgrzym\u00f3w. Obok rosn\u0105 dzikie je\u017cyny \u2013 ich s\u0142odki smak idealnie dope\u0142nia ten moment. Siedzimy d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w ciszy z widokiem na g\u00f3ry, jedz\u0105c ciastka i pij\u0105c wod\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260821_145401-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/20260821_152804-1-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n\n ![\"\"](\"https:\/\/siewspina.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/IMG20260821155002-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nW drodze powrotnej przyspieszamy kroku, bo niebo znowu straszy granatowymi chmurami. Spada zaledwie par\u0119 kropel deszczu i chmury przechodz\u0105 bokiem.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem udajemy si\u0119 na kolacj\u0119 do niezwyk\u0142ej restauracji Grotta<\/strong>. Z zewn\u0105trz wygl\u0105da niepozornie jak zwyk\u0142y parterowy dom, ale jej wn\u0119trze zosta\u0142o w cz\u0119\u015bciowo wykute w skale. Kiedy\u015b s\u0142u\u017cy\u0142o zwierz\u0119tom. M\u0142ody kelner m\u00f3wi biegle po angielsku (prawdziwy rarytas w Abruzji!) i z ogromn\u0105 pasj\u0105 opowiada o lokalnych winach. Zamawiamy:<\/p>\n\n\n\n
- \n
- Desk\u0119 tutejszych ser\u00f3w (od naj\u0142agodniejszych po bardzo dojrza\u0142e, ostre gatunki),<\/li>\n\n\n\n
- Wo\u0142owin\u0119 o niesamowicie delikatnej, wr\u0119cz \u201ebudyniowej\u201d konsystencji, kt\u00f3ra dos\u0142ownie rozp\u0142ywa si\u0119 w ustach,<\/li>\n\n\n\n
- Kr\u00f3lika serwowanego z jajkiem i serem w delikatnym sosie marchewkowo-szafranowym,<\/li>\n\n\n\n
- Desery: tiramisu oraz tradycyjne ciasto z ricotty i cytryny.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
Do tego degustujemy po dwa kieliszki lokalnego wina (bia\u0142e i r\u00f3\u017cowe). To by\u0142a prawdziwa uczta dla podniebienia i odkrycie smak\u00f3w odmiennych od klasycznej kuchni w\u0142oskiej \u2013 w Abruzji kr\u00f3luje przede wszystkim mi\u0119so.<\/p>\n\n\n\n
22.08.2026 (Sobota) | Ska\u0142y Pennapiedimonte, plaga much i zimna Ichnusa<\/h3>\n\n\n\n
Rozwa\u017cali\u015bmy plan wej\u015bcia na Monte Amaro, jednak nagromadzone zm\u0119czenie, temperatura i wizja pot\u0119\u017cnego przewy\u017cszenia skutecznie nas od tego odwiod\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast tego jedziemy do oddalonego o 10 km Pennapiedimonte<\/strong> \u2013 malowniczego miasteczka spektakularnie \u201eprzyklejonego\u201d do pionowych ska\u0142. Miejscowo\u015b\u0107 liczy oko\u0142o 800 mieszka\u0144c\u00f3w, z czego przewa\u017caj\u0105c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stanowi\u0105 osoby starsze (m\u0142odzi dawno wyjechali do du\u017cych miast). Na g\u0142\u00f3wnym placu stoi ko\u015bci\u00f3\u0142 z dzwonnic\u0105, co w Abruzji wcale nie jest regu\u0142\u0105. Pniemy si\u0119 stromymi schodami i w\u0105skimi uliczkami na sam\u0105 g\u00f3r\u0119 miasteczka, gdzie znajduje si\u0119 punkt widokowy i ma\u0142y lokalik.<\/p>\n\n\n\n
- Podsumowanie drogi:<\/strong> Z miejsca, z kt\u00f3rego zawr\u00f3ci\u0142y\u015bmy, do szczytu Vetta Occidentale<\/em> zosta\u0142o nam ok. 127 m przewy\u017cszenia. Agnieszka zawr\u00f3ci\u0142a ok. 50 m przed wierzcho\u0142kiem. Grupowo zadanie zosta\u0142o wykonane dzi\u0119ki Jackowi! Od Il Sassone<\/em> podesz\u0142y\u015bmy z Iwon\u0105 225 m (z Il Sassone<\/em> na szczyt jest 352 m r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w).<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
- Niezwyk\u0142e miejsca noclegowe:<\/strong> Bazy w klimatycznej Masseria Spadone i Casa Cristina pozwoli\u0142y pozna\u0107 prawdziw\u0105, go\u015bcinn\u0105 Itali\u0119 z dala od komercji.<\/li>\n\n\n\n